Początki przemysłu
Na samym początku działalności przemysłowej produkty były wytwarzane przez rzemieślników.
Rzemiosło polegało na wytwarzaniu wszystkich produktów przez jedną osobę, co wpływało na różnorodność i cenę każdego towaru. Ponadto produkcja była bardzo mała. Dopiero XIII wiek przyniósł pewne zmiany. We Flandrii i we Włoszech opracowano nowy system produkcji polegający na podziale pracy i zespołowym współdziałaniu. Fabryki prowadzące tego typu działalność nazywany były manufakturami i były o wiele większe niż tradycyjne zakłady rzemieślnicze. Nowy system produkcji zwiększył liczbę wytwarzanych towarów i spowodował spadek cen. Popyt na artykuły stopniowo się zwiększał, a właściciele manufaktur zaczęli się bogacić. W Polsce manufaktury zaczęły powstawać nieco późnie, bo na przełomie XVI i XVII wieku. Okres zmian małych i nierentownych zakładów rzemieślniczych w duże i dochodowe manufaktury nazywany jest rewolucją przedprzemysłową.
W 1782 roku James Watt wynalazł maszynę parową. Datę tą uważa się za początek pierwszej rewolucji przemysłowej. Para, jako środek napędzający urządzenia znacznie obniżyła koszty produkcji fabryk, a głównym surowcem energetycznym stał się węgiel kamienny. W okolicy złóż węgla powstawały największe ośrodki przemysłowe. Ponadto maszyna parowa znalazła zastosowanie na statkach, na których przywożono inne środki produkcji, takie jak bawełna. W 1829 roku uruchomiono pierwszy parowóz, co dało możliwość przewożenia towarów w różne części świata. W wieku XIX przemysł rozwijał się najdynamiczniej i był bodźcem do powstawania miast.
Energia pozyskiwana przez nas pochodzi ze spalania surowców energetycznych.
Do najważniejszych surowców dostarczających nam energię zaliczmy drewno, węgiel brunatny, węgiel kamienny, ropę naftową oraz gaz ziemny. Inaczej nazywane są nośnikami energii pierwotnej.
Człowiek na początku swego istnienia czerpał energie ze spalania głównie drewna. Ponadto w pierwszych zakładach rzemieślniczych i gospodarstwach rolniczych stosowano energie mechaniczną pochodzącą z pracy mięśni ludzkich, zwierząt oraz wiatru i wody. W czasie rewolucji przedprzemysłowej szczególną rolę przepisywano wodom płynącym, które napędzały pierwsze prymitywne mechanizmy. Ogromny postęp przyniosła ze sobą pierwsza rewolucja przemysłowa, która głównym surowcem energetycznym uczyniła węgiel kamienny. W ubiegłym stuleciu z wielkim powodzeniem zaczęto używać ropy naftowej, gazu ziemnego oraz innych gorszych pod względem jakościowym surowców. Do tych ostatnich zalicza się między innymi węgiel brunatny. Ludzkość stanęła przed ogromnymi problemami energetycznymi, ponieważ ciągłe korzystanie z surowców energetycznych niosło za sobą groźbę wyczerpania ich źródeł. Dlatego w XX wieku odkryto i spopularyzowano pierwiastki promieniotwórcze, jako sposób na wytworzenie energii. Ponadto wzrosło zainteresowanie odnawialnymi źródłami energii, czyli wiatrem, wodą, energią słoneczną i geotermiczną. Szacuje się, że w energetyce nadal przoduje zużycie surowców kopalnianych przy ciągłym wzroście innych źródeł.