Szpital

Szpital

Pomoc biednym ludziom, niezwykle schorowanym i potrzebującym pomocy na co dzień.

Zaczyna pomagać biednym nie tylko w gabinecie, ale również w szpitalu. Na organizację szpitala decyduje się pani Wajsmanowa – dozorczyni szpitala. Brakowało żywności dla szpitala, zdobywał on pożywienie za wszelką cenę. Zobowiązano nawet ludność, by dawała datki na rzecz szpitala. Założeniem zarządcy, szpital miał służyć ludziom, bogatym, a nie biednym. Dzieci zaczęły chorować na febrę, odmianę malarii. Bogaci ludzie chcieli upiększać stawy i wyrzucano wówczas muł na podmokłe tereny. Woda przenosiła te zanieczyszczenia w stronę folwarku i zanieczyszczała wodę, którą pożytkowali mieszkańcy. Panowała tam nędza, bieda i brak higieny. Ludzie bogaci interesowali się tylko i wyłącznie swoim dobrem, dobrem ludzi ze swojej sfery. Nie zależało im na udogodnieniach dla ludzi najuboższych. Interesował ich tylko byt własnego społeczeństwa, które stanowiło, bądź co bądź, mniejszość w ówczesnym świecie. Ludzi biednych było znacznie więcej, mieli oni liczniejsze rodziny, a co za tym idzie – więcej potrzeb i troski.