Wspomnienia po nauczycielach.
Wspomnienia po nauczycielach.
Kiedy już skończymy szkołę, kiedy zaczną się, studia, potem praca, zupełnie inaczej spojrzysz na postać swojego nauczyciela. Przestanie się on malować jako ten straszny, okrutny, tyran, który przepytywał z najdrobniejszych szczegółów ostatnich lekcji, ale jako dobry znajomy, który poświęcał całego siebie, by nas czegoś nauczyć. Prawdopodobnie dopiero wtedy docenimy to, co dla nas robili nauczyciele. A robili wiele. Czyż nie dopytywali nas na wyższe oceny? Czy nie przekładali kartkówek, nie podawali dodatkowych informacji, dzięki którym łatwiej będzie nam się uczyć? I ostatecznie, czyż w końcu nie nauczyli nas pewnych rzeczy? Przekazywanie wiedzy jest sztuką. Nie każdy posiada takie zdolności. O tyle bardziej wdzięczni bądźmy za to, że jednak coś tam nam w głowie pozostało. Wspomnienia po naszych nauczycielach zostaną do końca naszego życia. Czasem będą to ciepłe i przyjemne wspomnienia, czasem jak z koszmaru. Ale z perspektywy czasu zrozumiemy, że przecież wszystko, co robili, było z myślą o nas i naszej przyszłości.